بازی با عروسک

کودک  با همراهی عروسک خود  به جست‌وجوی راه‌حل مشکلات خود می‌پردازد،  و با این روش  تسلط خود را بر موقعیت‌ها افزایش داده است. کودکی که از دکتر ترس  با بازی کردن عروسکش در  نقش‌های بیمار و دکتر را بازی کرده، و با این روش  تسلط خود را در موقعیت ترس از دکتر مجسم می‌کند و تا حدی بر نگرانی و ترسش  غلبه می کند.

عروسک بازی:کمک به درک تشخیص کودک

کودک در حین بازی با عروسک توانایی هایی را برای ایجاد ارتباط با دیگران  را در خود پرورش می دهد. توقعات و انتظارات  دیگران از خود را در حین عروسک‌بازی ارزیابی می‌کند.

عروسک بازی و تقویت اعتمادبه‌نفس کودک 

عروسک میتواند  هم صحبت و مخاطبی همراه برای کودک باشد،و هر زمان کودک اراده کرد هم صحبت او شود .همصحبت و دوستی که هیچ‌گاه از صحبت کردن کودک خسته نمی‌شود، چشم‌هایش همیشه باز است و حواسش پرت نیست، هنگام صحبت کردن کودک خمیازه نمی‌کشد یا به سمت  آشپزخانه نمی رود و یا حتی به او یادآوری نمی‌کند که گرفتارمی باشد. حرف‌های تکراری کودک را گوش می‌داده، هیچ گاه وسط حرف‌های کودک  را قطع نمیکند، و به اصلاح تلفظی حرف های کودک نمی پردازد.این ارتباط مبانی مهم ارتباط عمیق و گسترده روانی – اجتماعی کودکان را در دوره‌های بعدی رشد و تکامل شخصیت آنها پی‌ریزی می‌کند.

بازی و رشد ذهنی کودک 

بازی با عروسک

بازی امکان تجربه و تعامل‌های مستقیم با عوامل محیطی را برای کودک ایجاب می‌کند. بازی نه‌تنها بر رفتارهای هوشمندانه کودک و قابل مشاهده  تاثیر دارد بلکه بر ساخت فیزیولوژیکی مغزکودک نیز تاثیری فراوان دارد.

کودکان مفاهیم عمده‌ و اساسی  را که ساخت ذهنی انسان را شکل می‌دهد از طریق بازی بدست می آوردند.

آشنایی کودک با خود نیز ازطریق بازی صورت می‌گیرد، و بازی جمع ترین مجموعه تجربه‌های حسی و حرکتی را در اختیار کودک می گذارد. در سال 1932 وان الستاین میانگین میدان توجه هفت دقیقه‌ای  کودکان دو ساله  را به دست آورد. این میانگین بیانگر این است که : میدان توجه یکی از کشش‌های بلوغ است اما در مطالعات بعدی میدان توجه کودکان به جای بازی با یک اسباب‌بازی ساده، مدت زیادتری با اسباب‌بازی‌های مشخص و تقریبا پیچیده اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که میدان توجه بیش از آنکه به سن مربوط باشد یکی از کنش‌های نوع اسباب‌بازی است.

نقش‌درمانی بازی کودکانه

بازی موجب برانگیخته شدن افکار و کسب تجربیات کودک میشود،  در مواردی نیز می‌تواند نقش درمانی برای کودک داشته باشد.

بازی درمانی یکی از متداول ترین  شیوه‌هایی است که اغلب روانشناسان بالینی، برای درمان مشکلات عاطفی کودکان استفاده میکنند. کودکی که موقعیت مشاوره ممکن است برایش تجربه‌ای ناراحت کننده ایجاد شود، وقتی که لوازم  بازی آشنایی را می‌بیند، احساس راحتی بیشتر در کودک بوجود می آید.